Krzyżacy – negatywny obraz zakonu
Początki Zakonu krzyżackiego sięgają XII wieku a jego powstanie jest wynikiem licznych krucjat. Początkowo nosił on nazwę Zakonu Szpitalnego Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie i miał sprawować opiekę nad rannymi Niemcami wracającymi z wypraw wojennych. Z czasem został przekształcony w zakon rycerski toczący walki z niewiernymi i przeniósł swoją siedzibę do Malborka.
W niedługim czasie stał się jedną z najpotężniejszych twierdz, doskonale rozwiniętym gospodarczo i potężnym politycznie mocarstwem. Struktura zakonu, na czele której stał mistrz, składała się z rycerzy, kapłanów i służebnych. Pod pozorem nawracania pogan prowadzili liczne ekspansje i podbijali kolejne ziemie. Czynili to w sposób niezwykle brutalny i bezwzględny. Stosunki polityczne opierali na kłamstwach i intrygach. Ich pychę, dumę i okrucieństwo doskonale przedstawił w powieści Krzyżacy Henryk Sienkiewicz. Niemcy nie dotrzymywali ani ślubów zakonnych ani nie przestrzegali etyki rycerskiej. Już czytając samo streszczenie Krzyżacy dostrzegamy, że byli odrażający w swym postępowaniu. Stosowali okrutne tortury, nie szczędząc kobiet. Jak strasznymi posługiwali się metodami musi świadczyć fakt, że uwięziona przez nich jedna z głównych bohaterek utworu,Danusia dostała obłędu. Stało się to za sprawą Zygfryda de Love, który wcześniej okrutnie okaleczył jej ojca Juranda. Już Krzyżacy streszczenie daje nam bardzo negatywny obraz zakonników, którzy uważali, że to , co czynili nie podlegało żadnej ocenie moralnej, gdyż było prowadzone w imię chrześcijaństwa. Popełniając zbrodnicze czyny nie odczuwali żadnej skruchy. Warto sięgnąć po powieść historyczną Henryka Sienkiewicza, bo nawet najlepiej opracowane Krzyżacy streszczenie szczegółowe nie ukaże podłości i zawiści zakonu Krzyżackiego w tak wnikliwy sposób jak uczynił to sam autor.
Podobne teksty: