Historia sądownictwa średniowiecznego Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego
Historia sądownictwa średniowiecznego Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego.
Początkowo struktura sądów średniowiecznych Niemiec była taka jak w państwie frankońskim. W raz z rozwojem sieci miejskiej następuje rozwój sądownictwa miejskiego. W Niemczech działały także sądy lenne.
W pierwszej połowie XIII w., w czasach Fryderyka II Hohenstaufa zorganizowano sąd nadworny, który uzyskał stałą organizację. Wzorem dla niego była reforma wprowadzona na Sycylii. Ustanowiono stałego sędziego nadwornego, który przewodniczył we wszystkich sprawach z wyjątkiem spraw książąt. Sąd ten przetrwał do pierwszej połowy XIV w. Na jego gruzach utworzony Królewskich Sąd Kameralny (Kammergericht), który nie posiadał zbyt rozległego zakresu kompetencji. Obok władcy w sądzie tym zasiadali legiści, czyli prawnicy wykształceni w prawie rzymskim. W roku 1495 sąd ten przekształcił się w Sąd Kameralny Rzeszy (Reichskammergericht).
Historia prawa wskazuje, że dalsze procesy zachodzące w Niemczech doprowadziły do powstania odrębnych systemów w poszczególnych krajach Rzeszy. W roku 1356 w Złotej Bulli elektorzy otrzymali uprawnienia sądowe kosztem króla. Były to: zakaz apelowania od wyroków sądów elektorskich do sądów królewskich – privilegium de non apellando i zniesienie królewskiego prawa ewokacji w stosunku do spraw sądowych toczących się na terytoriach elektorskich – privilegium de non evocando.
Z biegiem czasu analogiczne przywileje uzyskiwali inni książęta Rzeszy.
Podobne teksty: